AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ KARARLARI
1
Yazılar
1
Üyeler
0
Reactions
795
Görüntüleme
Konu başlatıcı Haziran 4, 2020 4:40 pm
AİHM, bugün Kaman v. Türkiye kararında başvurunun kabul edilemez olduğuna oyçokluğuyla ve nihai olarak karar verdi.
Karardan;
Başvuran, aşağılayıcı gözaltına alındığından şikayetçi olmuştur. O tartıştı ki tedbir yeterli gerekçelere dayanmamıştır. Ayrıca, hakkının ihlalinden şikayet etti masum olduğu ve polis gözetimindeyken adli yardım eksikliği olduğu varsayılır. Mahkeme, başvurucunun şikayetlerini Anayasa Mahkemesine yukarıda belirtilen davanın bağlamı. Başvurunun bu bölümünün erken ve kabul edilemez olarak ilan edilmesi gerekiyordu. Başvuran davasını geri getirmekte özgür olacaktır kendisini hala Sözleşme'den sonra Sözleşme ihlalinin kurbanı olarak görüyorsa, onun tarafından açılan davalar ya da bu davaların süresi o kadar fazla olursa, sonuç olarak bir kurban. Yargı makamlarının bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile ilgili şikayete gelince, Mahkeme, başvuranın bu başvuruyu bireysel başvurusunda sunmadığını gözlemlemiştir. Anayasa Mahkemesi huzurunda ve dolayısıyla iç hukukun tüketilmemesi için kabul edilemez olduğu ilan edilmiştir. çareler. Son olarak, Mahkeme, başvuranın herhangi bir etkisi olmadığı yönündeki şikayetin İçerdiği temel şikayetlerin incelenmesi için iç hukuk yolları Başvurusu açıkça dayanaktan yoksundur ve kabul edilemez olduğu beyan edilmiştir. Mahkeme, çoğunlukla, başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir. Karar sadece Fransızca olarak mevcuttur.
The applicant complained that she had been subjected to humiliating detention. She argued that the
measure had not been based on sufficient grounds. She further complained of a breach of her right
to be presumed innocent and of a lack of legal assistance while in police custody.
The Court noted that the applicant had referred her complaints to the Constitutional Court in the
context of the above-mentioned pending case. It followed that this part of the application was
premature and had to be declared inadmissible. The applicant would be free to bring her case back
to this Court if she still considered herself to be a victim of a violation of the Convention after the
proceedings brought by her, or if the length of those proceedings were so excessive that she became
a victim as a result.
As to the complaint about the lack of independence and impartiality of the judicial authorities, the
Court observed that the applicant had not submitted this complaint in her individual application
before the Constitutional Court and thus declared it inadmissible for non-exhaustion of domestic
remedies.
Lastly, the Court took the view that the complaint to the effect that the applicant did not have any
domestic remedies by which to obtain an examination of the substantive complaints contained in
her application was manifestly ill-founded and had to be declared inadmissible.
The Court, by a majority, declared the application inadmissible.
The decision is available only in French.
Bu konu 6 yıl önce tarafından hukuksalyardim tarihinde düzenlendi
Cevap yaz